قانون PROCESS-NAME: مسیریابی بر پایهٔ نام برنامه به‌جای دامنه

برخی برنامه‌ها به ده‌ها نشانی IP تصادفی وصل می‌شوند که هیچ قانون دامنه‌ای آن‌ها را نمی‌گیرد. تطبیق با نام فرایند بسیار ساده‌تر است:

rules:
  - PROCESS-NAME,Telegram.exe,Proxy
  - PROCESS-NAME,steam.exe,DIRECT
  - PROCESS-NAME,curl.exe,Proxy

نکته‌های نگارشی

• در ویندوز پسوند .exe را بنویسید. تطبیق به بزرگی و کوچکی حروف حساس نیست، اما بهتر است نام را دقیقاً از زبانهٔ Details در Task Manager بردارید؛
• فقط نام فایل تطبیق داده می‌شود، نه مسیر. دو برنامهٔ هم‌نام قابل تفکیک نیستند — در این حالت از PROCESS-PATH با مسیر کامل استفاده کنید؛
• ترتیب مثل همیشه اهمیت دارد: این قوانین باید بالاتر از GEOIP و MATCH بیایند وگرنه هرگز به آن‌ها نمی‌رسد.

چرا گاهی تطبیق نمی‌شود

این تطبیق بر این استوار است که هسته بفهمد هر اتصال به کدام فرایند تعلق دارد. ترافیکی که خود برنامه می‌فرستد مشکلی ندارد، اما هر چیزی که بازپخش شود به نام واسطه ثبت می‌شود. سه حالت رایج برای عدم تطبیق: برنامه‌های داخل WSL2 و ماشین مجازی (مالک، کارت شبکهٔ مجازی می‌شود)، برخی برنامه‌های UWP (که از سرویس پروکسی سیستم عبور می‌کنند) و ترافیکی که ابزار پروکسی دیگری از پیش هدایت کرده است.

اگر از نام مطمئن نیستید

به صفحهٔ Connections بروید، اتصالی از همان برنامه پیدا کنید و ستون Process را بخوانید؛ همان چیزی است که هسته می‌بیند، پس عیناً کپی کنید. این کار این را هم روشن می‌کند که واقعاً همان برنامه ترافیک می‌فرستد یا نه — بارها آنچه گمان می‌کنید مرورگر است، یکی از فرایندهای کمکی آن از آب درمی‌آید.